Jezička politika EU

Jezička politika EU

20.7.2015

Jezička politika EU – višejezičnost prvobitno je definirana Ugovorom o Evropskoj zajednici i Uredbom o službenim jezicima iz 1958. godine. U početku su to bila samo četiri jezika, ali je s povećanjem broja država članica rastao i broj službenih jezika. EU sada ima 24 službena jezika, ali se u Evropi govori i mnogo regionalnih i manjinskih jezika.

Službeni jezici Evropske unije su sljedeći:

bugarski

holandski

njemački

češki

hrvatski

poljski

danski

irski

portugalski

engleski

italijanski

rumunski

estonski

latvijski

slovački

finski

litavski

slovenski

francuski

mađarski

španski

grčki

malteški

švedski

Osnovne stavke jezičke politike EU su da se višejezičnost smatra važnim elementom konkurentnosti Evrope, te da se zabranjuje diskriminacija na osnovu jezika. Jedan od ciljeva navedene jezičke politike je da bi svaki građanin Evrope, osim svog maternjeg jezika, trebao ovladati sa još dva jezika.

Cilj jezičke politike EU je promovisanje podučavanja i učenja stranih jezika u EU i stvaranje povoljnog okruženja za jezike svih država članica. Ovaj cilj se realizuje kroz razne programe, kao što je Erasmus+, novi program EU za obrazovanje, obuku, omladinu i sport 2014-2020, koji je počeo u januaru 2014. godine.

Prema ugovorima o EU, Unija takođe ima zadatak da podržava i dopunjava aktivnosti država članica usmjerene na uvođenje evropske dimenzije u obrazovanje, uz uvažavanje kulturne i jezičke raznolikosti, koje je jedna od temeljnih vrijednosti EU.

Institucije EU takođe vode računa o zastupljenosti jezika u komunikaciji sa građanima: svaki građanin Unije ima pravo da se pismeno obrati institucijama EU na bilo kojem od službenih jezika EU i da dobije odgovor na istom jeziku.

Cjelokupno zakonodavstvo i dokumenti od značaja za građane EU prevode se na sve službene jezike dok se pojedini dokumenti (npr. komunikacija s određenom državom članicom ili odluke koje su adresirane na određene pojedince) prevode na jezike na koje je to neophodno. Institucijama EU dozvoljeno je da u svrhu interne komunikacije izaberu jezike na koje će se dokumenti prevoditi.